تبليغاتX
پاپوشتاقلامونتان
گروه خطرناک

باز عشقم زد شبيخون اي عجب                                  گو چه مي خواهي ز من اين نصف شب

 

عشق اي آتش زن دنيا ودين                                      ما دگر هستيم خاكستر نشين

 

عشق اي پرورده دامان من                                       بيش از اين بر آتشم دامن مزن

 

عشق اي بيچاره چاره سوز                                      قصد جان ناتوان داري هنوز

 

عشق اي بيداد را بنياد نه                                         عشق اي بنياد را بر باد ده

 

عشق اي همسايه آوارگي                                        عشق اي سرمايه بيچارگي

 

عشق اي زندان تاريك بلا                                        عشق اي زنجير پاي مبتلا

 

عشق اي درياي طوفان زاي غم                                عشق اي وحشت فزا قعر عدم

 

راحت از بار غم دل كن مرا                                     يا بكش يكباره يا ول كن مرا

 

گيج و گول وابلهو خل كردي ام                                لات و لوت آسمان جل كردي ام

 

زندگي چون تير رفت از شصت من                            آب پاكي ريخت روي دست من

 

عشرت از ما رشته الفت گسيخت                               آن صبو بشكست و آن پيمانه ريخت

 

شاهبازا خود نمايي مي كني                                      با مگس زور آزمايي مي كني

 

نيست ديگر طاقت كشتي مرا                                    دست بر دار از سرم كشتي مرا

 

يك زمان گر ما جوان بوديم و لش                             حال ديگر دور ما را خط بكش

 

من همي خواهم دهي خط امان                                تازه داري مي كشي خط نشان

 

ما حريف زورمندان نيستيم                                    ما برادر مرد ميدان نيستيم

 

ديگر آن شور و جواني ها گذشت                             آن غرورو پهلواني ها گذشت

 

ياد داري من چه بودم چون شدم                               از بلندي چون فلك وارون شدم

 

من هم آخر كارو باري داشتم                                   آبــــــــــرو و اعتباري داشتم

 

بد نكردم با تو كردم بندگي                                     پاك افتادم ز كارو زندگي

 

تيره روز از گردش كوكب شدم                              لا جرم محتاج نان شب شدم

 

سالها بردم به بوي گنج رنج                                 رنجها ديدم نديدم روي گنج

 

سالها شد قوت من با دردو داغ                             روز و شب خون جگر دود چراغ

 

آن پري كي ياد عاشق مي كند                              ياد ياران موافق مي كند

 

عاشق آري سعي بي حاصل كند                             عشق سعي آدمي باطل کند
+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم بهمن 1386ساعت 18:28  توسط تاقلا | 

راز زندگی

 

غنچه با دل گرفته گفت:

                                     (زندگی

                                              لب ز خنده بستن است

                                                                              گوشه ای درون خود نشستن است)

 

گل به خنده گفت:

                                   (زندگی 

                                               شکفتن است

                                                                      با زبان سبز‌٬ راز گفتن است)

 

گفت وگوی غنچه و گل از درون باغچه

                                                    

                                                   باز هم به گوش میرسد  

 

تو چه فکر میکنی؟

                        

                            راستی کدام یک درست گفته اند؟ 

                                                                                                      قیصر

+ نوشته شده در  شنبه ششم بهمن 1386ساعت 0:50  توسط مونتان | 
احساس میکنم تو مسیر زندگیم به بن بست رسیدم

یه دیوار بلند روبروم میبینم که سد راه زندگیم شده

ومن

توان بالا رفتن از این دیوار رو ندارم

راه برگشتی وجود نداره

آخه زندگی رو که نمیشه دور زد و از سر گرفت

از درجا زدن ته این بن بست خسته ام

انرژیم تموم شده

میخوام همینجا گوشه بن بست بشینم وفقط تماشا کنم

 

ولی کاش

کاش بال داشتم

پرواز میکردم

می رفتم بالاوبالاو بالاتر

تا یه نقطه بشم توی آسمون

 

ای خدا کمکم کن

بالهامو بهم برگردون

دوست دارم آسمونی باشم

 نمیخوام زمینی بمونم

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم دی 1386ساعت 13:52  توسط مونتان | 
 

کسی صدای مرا شنیده آیا؟

 

نشسته قایق من به گل خدایا

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم دی 1386ساعت 0:21  توسط تاقلا | 

وقتي آدم يه چيزي مي خواد بايد چه جوري از خدا بخواد!؟

 

 

هر وقت برا خودم چيزي مي خوام و خدا نمي ده،ميگم شايد واسه اينه كه فقط واسه خودم دعا كردم و

ديگران و فراموش كردم

 

 

اما حالا كه واسه خودم نمي خوام،

 

 

التماس مي كنم ..............

 

گريه مي كنم...............................

 

اما نه

 

انگار صدامو نميشنوه

 

چرا؟..............

 

چرا دعاهام مستجاب نمي شه؟

 

چه جوري بايد دعا كنم؟

 

چه جوري بايد ازش بخوام؟

 

چه جوري بگم ديگه برا خودم چيزي نميخوام؟

 

چي كار بايد كنم كه صدامو بشنوه؟

 

پس كجان اون فرشته هاي آمين !؟

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و نهم آذر 1386ساعت 21:42  توسط تاقلا | 

تا حالا شده به حساب نياي؟؟

 

تا حالا شده ديده نشي؟؟؟

 

تا حالا شده هر كاري  كه كني

 

ديگران عكسشو برداشت كنن؟؟؟

 

تا حالا شده كسا ئي كه دوسشون داري

 

هي بزنن تو ذوقت؟؟؟

 

دلتو بشكنن؟؟؟؟

 

كارات بنظرشون مسخره بياد؟؟؟؟؟

 

تا حالا شده يكيو دوست داري

 

بعد هر كاري كه مي كني ميگه غلطه

 

هر قدمي كه بر مي داري متهم بشي به بي مهري؟؟؟؟؟؟

 

تا حالا شده بخواي خودتو شريك غصه هاي كسي بدوني

 

ولي حرفاتو قصه بدونن؟؟؟؟؟؟؟

 

 

 

آخخخ كه چقد دلم توي سينه ام سنگيني مي كنه آه

.

.

.

شايد بايد چاپلوسي و زبون بازي ياد بگيرم!؟

 

شايد براي شريك غصه ها شدن روش خاصي هست!؟

 

شايد آدم نبايد هر چي تو دلشه به زبون بياره!؟

 

و شايد.....

 

يا شايد اصلاْ نبايد كسيو دوست داشت!؟

 

اما نه..

 

 

ميشه دوست داشت ولي....................

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 16:37  توسط تاقلا | 
سلام دوستان

یه سوال مدتیه فکرم رو درگیر خودش کرده

خودم یه جوابایی براش پیدا کردم ولی هنوز قانع نشدم

تصمیم گرفتم اینجا مطرحش کنم تا از همه کمک بگیرم

بلکه یه شب یه خواب راحت بکنم

میخوام بدونم هرشخصی چقدر به خودش تعلق داره و چقدر به اطرافیانش

مثلا من چقدر به خودم متعلق هستم؟

چقدر به بچه هام

چقدر به همسرم

چقدر به خوانواده های هر دومون

به دوستانم

و...

اصلا خودم چی؟

اطرافیانم مهم تر هستن یا خودم؟

خودمو مثال زدما درکل میخوام بدونم اگه جواب بدین ممنون میشم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و ششم آذر 1386ساعت 23:43  توسط مونتان | 
سلام

یه خورده دیر اومدم

به هر حال  اومدم

میگن تاقلا هستم

راستشو بخواین خودمم نمی دونم یعنی چی؟؟؟؟؟؟

 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 22:49  توسط تاقلا | 
سلام

من مونتان هستم

به وبلاگ پر محتوای ما خوش اومدین

تا چند وقت دیگه هر چی دلتون بخواد اینجا گیر میارین

البته بعید میدونم مطالب علمی گیرتون بیاد

چون ما معلوماتمون رو مجانی در اختیار کسی نمیذاریم

هر چقدر نظر بدین آش میخورین

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 0:29  توسط مونتان | 
سلام

سلام

سلام

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و یکم آذر 1386ساعت 0:8  توسط پاپوش | 
 
صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو
درباره وبلاگ

نوشته های پیشین
بهمن 1386
دی 1386
آذر 1386
نویسندگان
پاپوش
تاقلا
مونتان
 

 RSS

POWERED BY
BLOGFA.COM

طراح قالب

دیجیتال کیوان